Even praten... PDF Afdrukken E-mail

 

Bij uw kruishout, 

O, Heer, verwonderd sta ik bij uw kruishout,

de plaats die mij zo nauw aan U verbindt!

Ik vraag mij af waarom U daar moest sterven,

door die verwarring word ik haast verblind!

Totdat opeens de waarheid tot mij doordringt,

dat door uw lijden ik nu vrede vind!

 

Uw grote liefde is voor mij een voorbeeld.

Zo onzelfzuchtig, Heer, het maakt mij stil.

Maar door die liefde blijkt mijn eigen zwakheid

en al mijn fouten, tijd die ik verspil.

Toch wil diezelfde liefde mij vernieuwen:

ik geef mij over, vorm mij naar uw wil!

 

‘k Besef nu goed, dat veel niet naar uw wil was.

Ik dacht zo vaak: Ik kan ‘t alleen wel aan…

Dat is voorbij, ik geef mijzelf aan U, Heer,

en ik besluit van U te zijn voortaan.

Omdat U zelf aan ‘t kruishout bent gestorven,

neem ik die liefde dankbaar van U aan.

 

Beste korpsgenoten,

Als u deze korpsbrief ontvangt is de lente begonnen, is de klok weer een uur vooruit gezet en daarmee ook de zomertijd begonnen. En inderdaad we kunnen het merken aan de temperatuur en het warme zonnetje. Maar wat gaat de tijd snel. Het is bijna niet bij te houden. Zo ligt Kerst nog maar kort achter ons en richten we ons nu op Goede Vrijdag en op het Paasfeest. Het bovenstaande lied geeft zo heel goed weer hoe we dat kunnen beleven. Er is verwondering er is verwarring er is ook verbazing. Jezus die ons zo heeft liefgehad dat Hij Zijn leven voor ons heeft gegeven aan het kruis. Ja, dat maakt ons stil.

Dat kunnen we niet bevatten. De tijd waarin we ons nu bevinden noemen we de veertigdagentijd, of de lijdensweken. Het is een tijd van inkeer, van bezinning. Waar sta ik?

Hoe is het in mijn geloofsleven? Hoe is het gesteld met mijn relatie tot de Heer? Niet alleen deze periode bepaalt ons daarbij, nee, steeds opnieuw moeten we ons zelf deze vraag stellen.

Omdat we soms door de drukte van alle dag, geen of te weinig tijd nemen voor die stille momenten met de Heer samen. En als die momenten er niet meer zijn, dan weten we dat ons geloofsleven daar onder lijdt.

Ik wens u toe dat u in deze lijdensweken Gods zegen en nabijheid mag ervaren.

Majoor O. Kaspers